rollins calipso

Sonny Rollins en de calipso
Sonny Rollins is een bijzondere tenorsaxofonist, een van de grootsten. Hij heeft een geweldig groot  en breed geluid dat uit zijn hele lichaam lijkt te komen en hij vertelt in zijn solospel verhalen waar je eindeloos naar kunt luisteren. Ook in zijn calipso’s. Al zal de lichtheid van de calipso voor veel mensen contrasteren met de ernst die met zijn werk wordt geassocieerd. Vanaf dat hij bekend werd zijn calipso’s een deel van zijn repertoire geweest. De calipso St. Thomas is zo’n beetje aan hem vast komen te zitten. Vaak wordt gedacht dat het een eigen compositie is. Maar Rollins heeft altijd makkelijk materiaal waarvan hij dacht dat hij er iets mee kon opgepakt en er zijn werk van gemaakt. Denk maar aan Alfie. In zijn calipso’s  zien we hoe hij in een calipso met zijn spel een enorme sterke en stromende energie laat horen. Om te beginnen geen calipso, maar een samba: Brownskin girl, van een oude single uit 1962. je kunt horen hoe Rollins aan het begin staat van een ontwikkeling van het zoeken van een manier om calipso en samba eigen te maken. Hij blijft nog dicht bij ritme en melodie. Aan het eind van de ontwikkeling vertelt hij zijn eigen verhaal met het gevoel van de calipso daarin.

Don’t stop the Carnival in 1973
In 1973 op het jazzfestival in Laren speelt Sonny Rollins ‘Don’t stop the carnival’.

Don’t Stop the Carnival op het Cascais Jazz festival in 1976

Don’t Stop The Carnival in 1999
Sonny Rollins Sextet speelt in het Concertgebouw in Amsterdam in oktober 1999. Met Clifton Anderson – trombone, Stephen Scott -piano, Bob Cranshaw – el. bas, Perry Wilson – drums, Victor See-Yuen – percussie.

St. Tomas op het North Sea Jazz Festival 2010
Sonny Rollins speelt St. Thomas in de Amazon hall in het North Sea Jazz Festival in Rotterdam, in juli 2010. Met Peter Bernstein (guitar); Bob Cranshaw (bas); Kobie Watkins (drums); Sammy Figueroa (percussie).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *